Copyright: Gamma Trade Filmproduction 2010
GMINA BROCHÓW, POWIAT SOCHACZEW, WOJEWÓDZTWO MAZOWIECKIE
ZABIERZ RODZINĘ Z SOBĄ, A PO ZABIEGU W DERMALASER DOŁĄCZ DO NIEJ I ODPOCZYWAJ W NATURZE PUSZCZY KAMPINOSKIEJ, ALBO ZWIEDAJ WRAZ Z NIĄ ZABYTKI KULTURY.
Przy normalnej pogodzie i suchej nawierzchni dojeżdża się z Warszawy:
w 45 minut od Łomianek - droga Gdanska - w Czosnowie droga 725 na Śladów - Tułowice - Brochów
w 55 minut od Centrum Wola - droga na Leszno - przez Żelazowa Wola - Chodaków - Brochów
w 60 minut od Tesco na Woli - droga na Poznan- Żelazowa Wola - Chodaków (705) - Brochów
NA DOLE STRONY ZAPOZNAJ SIĘ Z MAPKĄ DOJAZDU DO NAS
Brochów – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Brochów. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie warszawskim.
Od 30 grudnia 1999 Brochów jest siedzibą gminy Brochów, która do końca 1995 roku nazywała się gmina Tułowice z siedzibą w Tułowicach. 1 stycznia 1996 zmieniono nazwę na gmina Brochów, pozostawiając jednak Tułowice jako siedzibę do 30 grudnia 1999.
Historia Brochowa sięga co najmniej II połowie XII wieku – wymieniany jest wówczas w dokumentach jako własność niejakiego Żyrona. Wiązany później z Czerwińskiem, od 1304 roku był własnością rodu Prawdziców. W XVII wieku jego właścicielami stali się Lasoccy, którzy próbowali przeprowadzić lokację miejską (nieudaną) w 1667 r. Miejscowość była wielokroć niszczona, m.in. w czasie potopu, wojen napoleońskich, I wojny światowej,(1915) i II wojny światowej (bitwa nad Bzurą - na jednej z wież kościoła znajdował się wówczas punkt obserwacyjny Wojska Polskiego).
W Brochowie znajduje się cenny kościół parafialny pw. śś. Rocha i Jana Chrzciciela. Obecna świątynia (postawiona na miejscu starszej, być może z XII wieku) zbudowana została w XVI w. z fundacji Jana Brochowskiego i jego rodziny (1551-1561, 1596). Jest to kościół gotycko-renesansowy o charakterze obronnym. Jego twórcą był Jan Baptysta Wenecjanin. Kościół jest murowany z cegły. Jest to bazylika trójnawowa. Jej wyróżnikiem są trzy duże wieże cylindryczne – dwie w narożach zachodnich, ujmujące szeroki narteks, i jedna nad apsydą prezbiterialną z emporą w wieży ponad prezbiterium. Sklepienie kolebkowe jest zdobione siecią kasetonową z powtarzającymi się motywami prostokąta i pokryte bogatą polichromią. Wokół kościoła biegnie dwukondygnacyjny ganek tunelowy ze strzelnicami. W XVII wieku kościół otoczono murem z bastionami i fosą.
W 1806 r. ślub wzięli tutaj rodzice Fryderyka Chopina, który również tutaj był chrzczony.
Żelazowa Wola – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie sochaczewskim, w gminie Sochaczew, nad rzeką Utratą, znana jako miejsce urodzenia Fryderyka Chopina. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie skierniewickim.
We wsi znajduje się muzeum Dom Urodzenia Fryderyka Chopina (Oddział Muzeum Fryderyka Chopina zarządzanego przez Narodowy Instytut Fryderyka Chopina w Warszawie). Dworek otacza park urządzony w latach 1932-1939 według projektu Franciszka Krzywdy Polkowskiego. W pobliżu znajduje się pomnik kompozytora wykonany przez Józefa Gosławskiego. 1,5 km od Żelazowej Woli znajduje się zabytkowy, wciąż czynny młyn w Chodakowie należący do rodziny Repszów.
Żelazowa Wola jest również miejscem urodzenia Henryka Szerynga, wybitnego skrzypka który się tutaj urodził w 1918 a zmarł w Kassel w 1988.
Historia miejscowości [edytuj]Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1579 roku z akt grodzkich, gdzie jako właścieli Żelazowej Woli wymieniono Mikołaja i Piotra Żelazo. Pod koniec XVIII wieku właścicielami byli Łuszczewscy a potem Paproccy. Od tych ostatnich w 1802 roku wieś zakupiła rodzina hrabiów Skarbków (Kacper i Ludwika) i zamieszkała w dworze z dwiema oficynami (budynek w kształcie podkowy; obecny 'dworek' to wschodnia oficyna). Guwernerem ich dzieci był Mikołaj Chopin. 1 marca (lub 22 lutego) urodził się Fryderyk jako drugie dziecko Chopinów. W 1812 dwór Skarbków spłonął, z czego ocalały dwie oficyny. W 1834 roku Skrabkowie odsprzedali Żelazową Wolę Szubertom, a ci Peszlom. Kolejnym właścicielem w latach 1859-1879 był Adam Towiański. Od 1879 dwór pozostawał w rękach Aleksandra Pawłowskiego, który w miejscu urodzenia Chopina urządził magazyn gospodarczy. W 1894 roku z inicjatywy rosyjskiego kompozytora Milija Bałakiriewa odsłonięto w parku Pomnik Fryderyka Chopina według projektu Bronisława Żochowskiego, medalion projektu Jana Wojdygi. Podczas I wojny światowej spłonęła prawa oficyna dworu. W 1928 roku Warszawskie Towarzystwo Przyjaciół Domu Chopina i Komitet Chopinowski z Sochaczewa kupiły oficynę i 3 ha ziemi wokół budynku za 40000 zł od Rocha Szymaniaka, który był właścicielem terenu od 1918 roku. Podczas II wojny światowej stacjonowali w dworku żołnierze niemieccy, pod koniec wojny znajdował się tam szpital.
Puszcza Kampinoska – kompleks leśny leżący w centralnej Polsce, na północny zachód od Warszawy. Zajmuje fragment pradoliny Wisły na Nizinie Mazowieckiej, ograniczony korytem Wisły (od północy i wschodu), korytem Bzury (od zachodu) oraz skarpą tarasu Równiny Łowicko-Błońskiej (od południa).
Powierzchnia tego obszaru to ok. 670 km², jednak tylko ok. 270 km² zajmują lasy. Obecnie w większości teren należy do Kampinoskiego Parku Narodowego.
Kliknij w mapę
Copyright: www.filmproduction.com.pl 2010
2 km od naszego gabinetu
4 km od naszego gabinetu
10 km od naszego gabinetu
2 km od naszego gabinetu
10 km od naszego gabinetu
UWAGA!
Niniejsza strona nie jest sponsorowana przez Gminę Brochów, ani przez
którykolwiek prezentowany obiekt i stanowi własność DermaLaser.
WSPÓŁGOSPODARZ OBCHODÓW URODZIN FRYDERYKA CHOPINA
Tułowice - miejscowość wzmiankowana w 1361 roku. W 1800 roku powstał tu dwór klasycystyczny projektu Hilarego Szpilowskiego dla Franciszki Lasockiej. Wielokrotnie zmieniał właścicieli, w XIX wieku istniał tu m.in. młyn wodny na kanale Łasica. W 1939 roku w okolicy rozegrała się bitwa nad Bzurą, gdzie zginęli m.in. żołnierze Armii Pomorze wraz z gen. Stanisławem Grzmot-Skotnickim. Żołnierze pochowani tu po wojnie zostali ekshumowani w 1952 i pochowani na Cmentarzu Wojskowym w Warszawie.
Po parcelacji majątku po II wojnie światowej dwór podupadł i mieścił m.in. mieszkania, następnie wiejski dom kultury, sklep i magazyny i zdewastowany został w 1980 przejęty przez obecnego właściciela. W 1998 roku dwór w Tułowicach otrzymał nagrodę I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za najlepiej odrestaurowany obiekt zabytkowy, oraz prestiżową nagrodę od Europa Nostra.
Warto zobaczyć